SOME PIECES

ฉันเเค่อยากข่มตานอนหลับโดยที่ไม่ต้องคิดถึงเรื่องเหล่านั้นให้มันป่วนปั่นอยู่ในหัว แต่เหมือนคืนเเล้วคืนเล่าที่เรื่องของเรายังคงติดค้างอยู่ในหัว น่าแปลกใจที่ สิ่งที่เป็นฉัน...คุณอาจจะลบมันไปหมดเเล้ว  แต่สิ่งที่เป็นคุณฉันกลับจำมันได้เเม่น  มันยังคงหลงเหลืออยู่

บางทีคุณอาจจะไม่ได้อยู่ที่สมอง แต่อยู่ที่หัวใจ

เเละบางทีฉันอาจจะไม่ได้อยู่ที่หัวใจ แต่อยู่ที่สมอง

แบบนี้เองหละมั้งที่เราถึงทำใจให้ลืมได้ต่างกัน เพราะที่อยู่ของฉันต่างกับที่อยู่ของคุณ

คุณซึ่งยังหลงเหลือในหัวใจของฉัน ลบยากลบเย็น 

เเต่ฉันซึ่งอยู่ที่สมองของคุณ ตอนนี้มันคงไม่หลงเหลืออยู่เเล้วหละมั้ง

คืนเเล้วคืนเล่า ค่ำเเล้วค่ำเล่า เรื่องเเล้วเรื่องเล่า แต่ฉันยังคงจำได้หมด  ลืมเเล้วลืมเล่า ลบเเล้วลบเล่า เเต่มันยังคงหลงเหลือให้ได้จดจำ

ฉันเเค่อยากข่มตาหลับ ล้มตัวลงนอน เอาร่างกายซุกซ่อนใต้ผ้าห่ม ทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องธรรมดาเเสนง่ายดายเเต่ทำยากสิ้นดี  นับตั้งเเต่วันนั้นวันที่ฉันเข้าใจทุกอย่าง เรื่องธรรมดาจึงเริ่มกลายเป็นเรื่องยากเย็นเข็นใจให้ข่มตาหลับลง

ไม่ใช่เเค่เรื่องปิดไฟ

ไม่ใช่เเค่เรื่องปิดเปลือกตา

แต่มันยังลุกลามไปถึงเรื่อง

ปิดหัวใจ ปืดสมอง ปิดความทรงจำ ปิดทุกอย่างที่เกี่ยวกับเรา เกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมา แล้วข่มตาลงนอน

ฉันก็เเค่อยากนอนหลับเหมือนคืนก่อนๆ เหมือนคืนก่อนตอนที่เรายังไม่รู้จักกัน

edit @ 24 Mar 2008 01:48:08 by pieces