SOME PIECES

ฉันปล่อยให้มันดำเนินไปอย่างนั้น ไม่ว่ามันจะเป็นความเงียบงันของวันเวลา หรือว่าความคราคร่ำของผู้คนบนถนน จะกลางวันกลางคืนเช้าสายแดดอ่อน หรือเเรงขนาดไหน ฉันสนใจมันได้อีกหรือ

ฉันปล่อยให้เพลงเดิมเล่นซ้ำวนไป  ฉันปล่อยให้สมองคิดเรื่องนั้นต่อไป ปล่อยมันไป ให้มันไหลเอื่อยเนินช้า  บางวันฉันเข้าไปอ่านเรื่องราวของเขา...วันเวลากับการเดินทางไปข้างหน้าของเขา ดูเเล้วเขาน่าจะใช้ชีวิตอยู่ได้เเม้ปราศจากบางสิ่งบางอย่าง ความปรารถนาของเขาอาจจะมีกำลังเเรงพอที่จะทำให้เขาผ่านพ้นเรื่องราวต่างๆ ไปได้ ไม่ว่ามันจะช้าหรือเร็วก็ตาม

บางวัน ฉันกลับมาอ่านเรื่องของเรา ไม่เดินถอยหลังก็เหมือนเดินย่ำอยู่กับที่ เรื่องราวเดิมที่เคยผ่านพ้นเราไป ฉันกลับพบว่ามันยังมีค่ากับฉันเสมอ  วันเวลาของฉันเดินย้อนกลับ ถอยร่นกลับไปข้างหลังทุกทีทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องเดิม

โลกของเราคงต่างกันไปเเล้ว

เราอยู่กันคนละโลก โลกที่หมุนไปคนละทาง

โลกของฉัน "หมุนทวนเข็มนาฬิกา" ไม่ได้เดินไปข้างหน้า เเต่กลับเดินถอยหลัง

มันได้อะไรบ้างหรือ ? คำตอบคือไม่มีเลย มันก็เเค่คราบเงาเรื่องราวชุ่มชื่นใจ จับต้องไม่ได้ เป็นเพียงร่องรอยลางเลือน

ฉันปล่อยมันไป ปล่อยให้โลกของฉันหมุนไปในจังหวะนั้น

ปล่อยฉันไป อย่าสนใจ โลกของฉันเลย